Hoe ontwerp je een briljant logo
“Dat is altijd een van mijn credo’s geweest – focus en eenvoud. Eenvoudig kan moeilijker zijn dan complex: je moet hard werken om je denken helder te krijgen, zodat het eenvoudig wordt. Maar het is het uiteindelijk waard, want zodra je daar bent, kun je bergen verzetten.” Steve Jobs
Laat me je een geheimpje verklappen. Er zijn niet veel mensen die dit weten, en nog minder die weten hoe ze het moeten toepassen. Het geheim is: logo’s moeten eenvoudig zijn.
Eenvoudig is, zoals Steve in het citaat hierboven zegt, eigenlijk heel moeilijk. Een logo moet om twee redenen eenvoudig zijn:
1: Zodat het snel wordt begrepen.
2: Zodat je klanten het makkelijk kunnen onthouden.
Deze twee punten zijn van cruciaal belang voor je logo en je merkbekendheid. In dit artikel duik ik in het concept van eenvoud en onthoudbaarheid, en laat ik zien hoe je eenvoud kunt gebruiken om merkbekendheid op te bouwen en hoe je opvalt in de visuele file die we ons leven noemen.
Hoe eenvoud werkt.
Bij het ontwerpen van een logo willen sommige mensen zoveel mogelijk elementen toevoegen. Ik zie vaak logo’s die me op verschillende manieren storen, maar vooral omdat er zoveel onderdelen en componenten in zijn geperst. Eerlijk is eerlijk, de ontwerpers zijn niet altijd de schuldigen; we hebben allemaal iemand die de hand op de knip heeft, en soms zijn opdrachtgevers ook gewoon lastig. Een goed logo hoort maximaal één of twee dingen te willen zeggen. We kunnen de naam van het bedrijf noemen en misschien nog iets kleins toevoegen dat de essentie van het merk weergeeft, bijvoorbeeld wat het bedrijf doet.
We willen zeker niet meer dan 2 dingen zeggen. Daar begint het ingewikkeld te worden, en dat willen we niet. Laten we het hebben over een aantal wereldklasse logo’s en ons laten inspireren door hun grootsheid om betere dingen te maken.
Het Nike-logo
We beginnen in 1978, het jaar waarin Nike het oorspronkelijke logotype van Carolyn Davidson, de jonge ontwerpster die de originele swoosh maakte, bijwerkte.
. We beginnen in 1978 omdat het oorspronkelijke Nike-logotype uit 1971 waardeloos was. (Logotype: meestal de uniek vormgegeven naam van het bedrijf, denk aan “Sony”. Logo: het merkteken, denk aan het echte Nike-vinkje of de “Swoosh”). Het oorspronkelijke woord ‘Nike’ was in een handgeschreven stijl geschreven en stond over de Nike-‘swoosh’ heen. Het werkte gewoon niet, dus laten we dat achter ons en spoelen we door naar 1978.
Het bijgewerkte ontwerp introduceerde het woord ‘Nike’ in een variant van het lettertype Futura Bold Condensed Italic, wat het vorige ontwerp radicaal veranderde. (Even ter info: het verschil tussen een typeface en een font? Typeface: denk aan ‘Futura’. Font: denk aan ‘Bold’ of ‘Italic’.)
Door het klassieke Futura-lettertype te introduceren, maakte het interne team van Nike van een goed logo iets ongelooflijk briljants. Deze subtiele meesterzet laat zien wat een gigantisch verschil kleine aanpassingen aan een logo kunnen maken.
Het Nike-logo (met dat woord bedoel ik zowel het “Mark” – de swoosh – als het “Logotype” – het woord “Nike”) is om veel redenen ongelooflijk briljant. Ik zou zelfs zo ver willen gaan dat het het beste logo aller tijden is. In feite is dit logo de The Beatles onder de logo’s: de afzonderlijke elementen vormen een prachtige synergie waarbij het geheel meer is dan de som der delen. Ja, dat zei ik net echt. Laten we het ontleden en kijken wat we ervan kunnen leren.
Allereerst, op een hoger niveau, laten we het hebben over het woord “Nike”, dat hand in hand gaat met de algehele branding en het ontwerp van het logo. De naam van het bedrijf is de eerste overwinning in het hele merk en logo. De naam is kort, funky, uniek en onthoudbaar. (Onthoud: eenvoud is goed.) 4 letters. Er zijn niet veel woorden van 3 letters die precies dezelfde impact hebben. Nike is ook de godin van de overwinning – wauw, hoe vind je dat? Krachtig spul. Wie zou niet geassocieerd willen worden met overwinning? Ik wel, in ieder geval. Ik kan me niet voorstellen dat een sportmerk dat “Defeat” (Nederlepel) heet even succesvol zou zijn.
Het woord “Nike” is dus op zichzelf al briljant. Met een sterke basis is het makkelijker om een geweldig merk en logo te ontwerpen. IBM, FedEx, Apple, BBC, Bose, CNN enzovoort. Korte woorden zijn goed en, nog belangrijker, makkelijk te onthouden voor je klanten. Denk dus klein wanneer je je bedrijf start. (En denk daarna groot.)
De evolutie van het logotype van het woord Nike was ook een enorm belangrijk moment. Ik weet niet zeker of het een ontwerpbureau was dat het heeft aangepast, of dat het intern is gedaan. Iemand ergens weet het. Maakt niet uit, het was een enorme kentering in Nike’s merkbekendheid. Wat veranderde er? Een paar dingen: ze verplaatsten het woord ‘Nike’ van de swoosh af (geen idee wat het daar in de eerste plaats deed – het was 1971, dus misschien was dat toen cool) en veranderden het lettertype naar Futura bold condensed italic. Wat betekende dit voor het logo? Het ging van een zachte, milde en gevoelige handgeschreven boodschap naar IN HOOFDLETTERS VET, ZELFVERZEKERD EN AGRESSIEF. Het werd eerder een schreeuw dan een fluistering. Het zei: “Sta op van die luie kont en ga sporten!”, lang voordat iemand in een ontwerpbureau met “Just do it.” kwam.
Ook ontwerptechnisch gaf het cursief maken van het woord “Nike” het woord zelf betekenis: het was ‘in beweging’, en als het niet in beweging was, dan wachtte het op het startschot, klaar om van de startlijn weg te schieten. De grootte van het woord in verhouding tot de swoosh is ook van groot belang. De ontwerper heeft er veel zorg aan besteed om de verhoudingen perfect te laten kloppen. Als het woord groter was geweest, zou het er raar uitzien ten opzichte van de swoosh. Evenzo zou de swoosh enorm lijken als het woord kleiner was geweest. Het magische aan de positionering van het woord is echter vooral waar het precies staat.
Dat de “E” van Nike de Swoosh raakt, is gewoon fantastisch: het maakt het logo visueel compacter en steviger, in plaats van twee losse delen. De manier waarop de ontwerper ruimte heeft gelaten onderaan de “N”, zodat de curve van de Swoosh opvalt en het begin van de vorm aankondigt, is cruciaal. Stel je voor dat ze ook dat deel van het woord hadden verbonden? Het zou bijna onleesbaar zijn geworden. Door die ruimte te creëren kunnen we het woord “Nike” makkelijk lezen en begrijpen we dat we naar een vinkje kijken. Het omarmt het woord Nike ook mooi, waardoor er een visueel aantrekkelijke vorm ontstaat, ook al zijn het woord en de swoosh eigenlijk erg hoekig en scherp.
Hoewel er scherpe vormen in het logo zitten, is dat niet wat er overkomt: we zien vooral de Swoosh en alles wat die symboliseert: snelheid, vloeiendheid, focus, zelfvertrouwen en kracht.
In 1985 voegde Nike rood toe. Ik weet het, genialiteit toch? Nou, op zekere manier was het dat ook. Betekent rood geen gevaar? Ja, en nee – het hangt af van de context waarin we het bekijken. Rood betekent gevaar wanneer je autorijdt, of wanneer je op het punt staat een e-mail te verwijderen. Maar rood betekent in de wereld van branding iets heel anders. Denken we aan gevaar als we het Kelloggs-logo zien? Alleen als iemand mijn Crunchy Nut cornflakes probeert op te eten. Denken we aan gevaar als we het Coca-Cola-logo zien? Eigenlijk niet. Eerder krijg je dorst. Dus de kleuren die we in onze logo’s gebruiken, wijzen niet echt op vooraf aangeleerde betekenissen. Pas wanneer we meer over het bedrijf hebben geleerd, koppelen we kleuren echt aan het bedrijf, en GEVEN we de kleuren betekenis. Het rood van Coca-Cola maakt mij dorstig, maar het is gewoon een kleur – mijn brein vindt het prettig om dat specifieke rood met Coke te associëren. (Er zijn niet veel voedingsmiddelen die blauw zijn, onthoud dat maar.)
Dus ik associeer dat rood nu ook met Nike. (Of in ieder geval deed ik dat in de jaren tachtig.) En als ik aan Nike denk, denk ik aan hitte, sport, kracht en passie, en al die dingen passen mooi bij het idee van het bedrijf. Als Nike voor blauw had gekozen – al alleen de gedachte eraan doet mijn maag samentrekken – was het een ramp geweest, en daarom zie je het Nike-logo nooit in het blauw. Blauw is koel, kalm, afstandelijk en vredig, zoals de oceaan. Dat is niet Nike.
Rood lijkt aan de oppervlakte dus een willekeurige kleur, maar wanneer je dieper in de psychologie ervan duikt, is het de enige mogelijke keuze die ze konden maken. En dit is belangrijk voor jou, je merk en je logo. Waar staat jouw bedrijf voor? Wat doet het? Hoe laat het mensen zich voelen? Je ziet niet veel duikuitrustingbedrijven met rode logo’s of barbecuefabrikanten met blauwe logo’s. Kleur doet ertoe.
Je kunt iedereen vragen wat het “betekenis” van het Nike-logo is, en je krijgt honderd verschillende antwoorden. Dat is een deel van de magie – het is niet exact of heel specifiek – anders dan bijvoorbeeld het
logo. Dat is, eh… een raam. Ik zei aan het begin van dit artikel dat je niet te veel dingen in een logo moet proppen, misschien hooguit 2. In werkelijkheid bestaat het Nike-logo ALLEEN uit 2 dingen – het woord en de swoosh. Meer is het niet – relatief eenvoudig. De interpretatie van de meeste mensen zou ik verwachten: de swoosh stond voor “Snelheid”, “Ja”, “Correct” of “Kracht” – en al die dingen kloppen – en het zijn allemaal krachtige, spannende emoties. Vinkje! En het mooiste is: na een miljard dollar aan marketing was het merk zo alomtegenwoordig dat ze het woord hebben laten vallen! Hoe geweldig is dat? Nu is het alleen nog de swoosh, zoals we allemaal weten.
Eenvoudiger wordt het niet – en er is niets dat hier op lijkt.
Het echte genie van Carolyn Davidsons eerste ontwerp was natuurlijk de swoosh – die nu helemaal op zichzelf staat, overal ter wereld. Op een bepaald moment in het leven van een megamerk kunnen ze afstand nemen van lastige woorden en simpelweg baden in hun wereldwijde herkenbaarheid. Nike, Apple en een handvol andere merken bereiken deze iconische status. Met de Nike-swoosh heeft Carolyn iets werkelijk uitzonderlijks gecreëerd, en het verdient zijn eigen plekje. Wij brengen een saluut aan je!
Het Mastercard-logo
Een ander logo dat het vermelden waard is, is het Mastercard-logo. Ik ben zelf niet bijzonder groot fan van de organisatie (hier zit vast een zekere disruptiekans!), maar het is een prachtig voorbeeld van hoe eenvoud heel krachtig kan zijn. Het is ook een goed voorbeeld van hoe iedereen – kleine bedrijven en ondernemers – dit soort eenvoud voor hun eigen merken kan creëren. Het Mastercard-logo heeft bovendien een mooie geschiedenis die laat zien hoe ze er zijn gekomen waar ze nu staan. (Anders dan Nike, dat zoals we hebben gezien weinig evoluties kende.)
Het Mastercard-logo hierboven is om meerdere redenen een uitstekend voorbeeld voor alle bedrijven. Ten eerste zegt het, zoals hierboven vermeld, slechts twee dingen, in lijn met onze richtlijnen voor logo-ontwerp. Het is buitengewoon eenvoudig en tegelijkertijd erg krachtig. Het logo zegt “Mastercard” en daarna simpelweg de twee cirkels, die voor velen weer veel verschillende dingen kunnen betekenen. Ze kunnen staan voor geldverkeer, een transactie, beweging, vloeibaarheid, gebruiksgemak of iets anders – maar alles is positief en betekenisvol.
Meer heb je niet nodig in een logo – een woord en een symbool. Dat is voor de meeste bedrijven voldoende. Het symbool moet eenvoudig zijn en uiteraard consequent worden gebruikt in alle communicatie van het bedrijf, van website tot visitekaartje. Er is geen reden om het ingewikkeld te maken of in de klassieke valkuil te trappen van te veel dingen in je logo willen stoppen zonder na te denken. Het is belangrijk dat het symbool eenvoudig, goed ontworpen en mooi in evenwicht is. Wat bedoel ik met ‘mooi in evenwicht’? Het betekent dat het prettig is om naar te kijken. Het kan symmetrisch zijn (zoals bijvoorbeeld het Mastercard-logo), waarbij de elementen van het logo goed samenwerken, alles op de juiste plek staat en het ene element het andere niet overheerst. Of het kan betekenen dat de grootte van het logotype in balans is met het logosymbool – net als de vaardigheid waarmee het woord Nike in de vroegere versie in balans was met de swoosh.
Hier komt de vakkennis van de ontwerpers van Zenn van pas – je beantwoordt gewoon een paar vragen en je nieuwe merk is klaar voor gebruik! Ontworpen door onze wereldklasse A.I.-superbot, staan onze logo’s klaar voor jou om je nieuwe bedrijf mee te starten – met een logosymbool dat je helpt opvallen tussen de rest, met je prachtige nieuwe logo en bewerkbare ontwerpbestanden! Begin hier
.
Er zit een mooie eenvoud in dit nieuwe logo – en ik vind het geweldig dat ze in sommige omgevingen hebben gekozen om het woord Mastercard weg te laten. Het is een prachtig logo en direct herkenbaar. Ik vind het ook mooi dat ze zijn overgestapt van de crèmekleurige achtergronden naar het donkere thema – dit laat de cirkels echt opvallen! Ontworpen door Pentagram in New York door Michael Bierut, het is echt een prachtig meesterwerk. Er is ook een leuke video over logo-ontwerp van Pentagram hier.
Bij Zenn richt onze A.I. zich op het maken van eenvoudige, mooie en onvergetelijke logo’s voor onze klanten. Je hoeft het niet ingewikkeld te maken. Houd het simpel met Zenn.com.